خیلی دلم میخواد وقتی شبِ اوّلِ قبر، نکیر و مُنکر اومدن بالای سَرم و ازم پرسیدن: "بدنت را در چه راهی صَرف کردی؟"، رو کنم بهشون بگم: "کسی اینجا یک نخ سیگار داره؟"؛ اولِ شب، توی سَرما خیلی میچسبه! بعد سهتایی با هم بشینیم روی قبر و بیخیال همهچیز و همهکس، چند پوکِ تلخ از توتونِ سیگار واموندمون بگیریم و فراموش کنیم، توی این گیر و دار، چی قراره سَرِ هممون بیاد.

یادمه یکی یکجا ازم پرسید: اگر یکی صدمیلیون دلار پولِ ناقابل رو بذاره جلوت و بهت بگه همش مال تو؛ با این همه پول چیکار میکنی؟ پوزخندی بهش زدم و گفتم: میشینم روی صندلی راحتیم و یک سیگار میذارم گوشهی لبم، و در حالی که دارم سوختنِ پولهامو غرقِ در بنزین، وسطِ گولهای از آتیش تماشا میکنم، از تباهشدنِ زندگیم، نهایتِ لذتم رو میبرم.